vaanmalar

1 யோவான் 3 : 16-18                                       19 மார்ச் 2026,வியாழன்

“அவர் தமது ஜீவனை நமக்காகக் கொடுத்ததினாலே அன்பு இன்னதென்று அறிந்துகொண்டோம். சகோதரருக்காக நாமும் நமது ஜீவனைக் கொடுப்பது நமது கடமை.” – 1 யோவான் 3 : 16

நாம் அடிக்கடி “அன்பு” என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்துகிறோம். ஆனால், உண்மையான அன்பு என்றால் என்ன? உலகத்தின் அன்பு நிபந்தனைக்குட்பட்டது. அது “நீ எனக்கு என்ன கொடுக்கிறாய்?” என்று கேட்கிறது. ஆனால், கடவுளுடைய அன்பு அப்படிப்பட்டதல்ல. அது நிபந்தனையற்றது. தியாகம் நிறைந்தது. இந்த வசனம் நமக்கு உண்மையான அன்பின் ஆழமான அர்த்தத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.

இயேசுவின் உயிர்த்தியாகம் அன்பின் வெளிப்பாடு. ‘அவர் நமக்காகத் தம்முடைய ஜீவனைக் கொடுத்ததினாலே அன்பு இன்னதென்று அறிந்திருக்கிறோம்.’

இயேசு கிறிஸ்துவின் சிலுவை மரணம். அன்பின் உச்சகட்ட வெளிப்பாடு. நாம் பாவிகளாய் இருந்தபோது, நம்மை மீட்க அவர் தன் இன்னுயிரை ஈந்தார். இது வெறும் வார்த்தையல்ல, அது செயலில் காட்டப்பட்ட அன்பு. நமது கடமை அன்பை வெளிப்படுத்த வேண்டும். ‘நாமும் சகோதரருக்காக நம்முடைய ஜீவனைக் கொடுக்கக் கடனாளிகளாயிருக்கிறோம்.’

இயேசு நமக்குக் காட்டிய அன்பின் அடிப்படையில், நாம் மற்றவர்களுக்காக வாழ அழைக்கப்பட்டிருக்கிறோம். ‘ஜீவனைக் கொடுத்தல்’ என்பது சிலுவையில் மரிப்பதல்ல. அது நம்முடைய நேரத்தையும், திறமைகளையும், செல்வத்தையும், சுயநலத்தையும் விட்டுக்கொடுத்து மற்றவர்களுக்கு சேவை செய்வது. இது ஒர் ஏழையின் பசியைப் போக்குவதாகவும், ஒரு தனிமையானவருக்குத் துணையாக இருப்பதாவும், அல்லது ஒருவரின் பாரத்தைத் தாங்குவதாகவும்கூட இருக்கலாம்.

உண்மையான அன்பு என்பது இயேசு கிறிஸ்து நமக்காக செய்ததைப் போல, மற்றவர்களுக்காக நம்மையே தியாகம் செய்வது. நம் வாழ்க்கையில் அந்த அன்பை வெளிப்படுத்தும்போது, நாம் கடவுளுடைய பிள்ளைகள் என்பதை பிறருக்கு காட்டுகிறோம். இந்த நாளில், நாம் ஒருவருக்கொருவர் உண்மையான அன்பைக்காட்ட, கடவுளுடைய உதவியை நாடுவோம்.

அன்பின் கடவுளே! நீர் கிறிஸ்துவின் வழியாய் காட்டின அன்பைப்போல் நாங்களும் பிறருக்கு உமது அன்பை வெளிப்படுத்த துணை புரியும். இயேசுவின் வழியாய் பிதாவே, ஆமேன்.

3 யோவான் 1 : 13-14                             18 மார்ச் 2026, புதன்

“சகோதரர் மேல் குற்றஞ் சாட்டினவன் எறியுண்டான்… நம் சகோதரர் மேல்… குற்றஞ்சாட்டுகிறவன்…” – தரிசனம் 12 : 10

அலுவலகத்தில் பணிபுரியும் ஒருவர். உடன் பணியாளர்களை குறித்து மேலாளரிடம் அவதுறாக குற்றச்சாட்டுகளை வைக்கிறார். அந்த நபர் கூறுவது பொய்யான குற்றச்சாட்டு என்பதை அறிந்து மேலாளர் அவரை பணியில் இருந்து நீக்கினாரம்.

அதுபோல இந்த தியானப் பகுதியிலும் ஒர் ஆழமான உண்மையை நம்மால் பார்க்க முடிகிறது. அது என்னவென்றால் பிசாசின் முதன்மையான வேலை குற்றம் சாட்டுவதாகும். அவன் தொடர்ந்து நம்முடைய கடந்தகாலப் பாவங்களை உணர்த்துகிறான். நம்முடைய தற்போதைய தோல்விகள் மற்றும் பலவீனங்களை நமக்கு நினைவூட்டுகிறான். நாம் தகுதியற்றவர்கள் என்றும், கடவுள் நம் மீது கோபமாக இருக்கிறார் என்றும், நாம் மீட்புக்கு அப்பாற்பட்டவர்கள் என்றும் நம்ப வேண்டும் என்று அவன் விரும்புகிறான். அவன் இடைவிடாது வழக்குரைஞரைப்போல, கடவுளின் சிம்மாசனத்திற்கு முன்பாக “இரவும் பகலும்“ நம் மீது குற்றச்சாட்டுகளை சுமத்துகிறான்.

ஆனால் இந்த வசனம் சொல்கிறது. குற்றம் சாட்டுபவன் வீழ்த்தப்பட்டான்! அவனுடைய குற்றச்சாட்டுகளுக்கு எந்த நிலைப்பாடும் இல்லை. ஏனென்றால் இயேசுவின் இரத்தம் ஏற்கனவே நம்மை பாவத்திலிருந்து மீட்டுவிட்டது. சிலுவையில் கிறிஸ்துவின் வெற்றி, குற்றம் சாட்டுபவனின் அதிகாரத்தை அடக்கிவிட்டது. நாம் கடவுளுக்கு முன்பாக நிற்கும்போது, நம்முடைய சொந்த தகுதியின் பேரில் நிற்கவில்லை. மாறாக கிறிஸ்துவின் நீதியின் பேரில் நிற்கிறோம். நம்முடைய பாவங்களை இயேசு சிலுவையில் சுமந்து நிவர்த்தி செய்தாரே.

நமது இரட்சிப்பு, நமது பரிபூரணத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது அல்ல. அது கிறிஸ்துவின் பரிபூரண தியாகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. நமது பாதுகாப்பு இயேசு என்பதை அறிந்து, நாம் நம்பிக்கையுடன் வாழ வேண்டும். அவர் குற்றம் சாட்டுபவர்களைவிடப் பெரியவர். அவருடைய வெற்றி நமது வெற்றி. எதிரியின் குற்றச்சாட்டுகள் நம்மை ஒருபோதும் முடக்க அனுமதிக்கக் கூடாது. மாறாக, கிறிஸ்துவின் மூலம் வந்த இரட்சிப்பின் சுதந்திரத்திலும், வல்லமையிலும் நம்பிக்கையோடு வாழ வேண்டும்.

வல்லமையின் கடவுளே! எங்களைக் குறித்து குற்றம் சாட்டின எதிரியை வீழ்த்தியதற்கு நன்றி. இனி பாவத்தை ஒருபோதும் செய்யாமல் இருக்க எங்களைப் பாதுகாத்தருளும். இயேசுவின் வழியே பிதாவே, ஆமேன்.

மாற்கு 10 : 29-31                        17 மார்ச் 2026, செவ்வாய்

“மிகச்சிறியரான என் சகோதரரில் ஒருவனுக்கு நீங்கள் எதைச் செய்தீர்களோ அதை எனக்கே செய்தீர்கள்.” – மத்தேயு 25 : 40

எளியவர்களுக்கு உதவி செய்வதால் என்ன நடந்துவிட போகிறது? என்ற கேள்விக்கு சிறந்த உதாரணம் இந்த தியான வசனம்.

இந்த வசனம் இயேசு கிறிஸ்துவின் ஒரு முக்கியமான போதனையின் உச்சக்கட்டமாக விளங்குகிறது. அவர் நியாயத்தீர்ப்பு நாளின் காட்சியைப் பற்றி விளக்குகிறார். அதில் செம்மறி ஆடுகளைப்போல வலதுபுறமும், வெள்ளாடுகளைப்போல இடதுபுறமும் பிரிக்கப்பட்ட மனிதர்களை குறிப்பிடுகிறார்.

இங்கு, இயேசு கிறிஸ்து “மிகச்சிறியரான என் சகோதரர்” என்று குறிப்பிடுகிற இவர்கள் யார் என்றால்… இவர்கள் சமூகத்தால் புறக்கணிக்கப்பட்டவர்கள், ஏழைகள், பசியுள்ளவர்கள், தாகமுள்ளவர்கள், நோயாளிகள், கைதிகள், அன்னியர்கள். உலகத்தின் கண்களுக்கு முக்கியமற்றவர்களாகத் தோன்றும் இந்த மக்களுக்குச் செய்யும் சிறிய உதவிகளும்கூட, இயேசுவின் கண்களுக்கு மிகவும் விலைமதிப்பற்றவை. இந்த உலகத்தில் எந்த மனிதனும் முக்கியமற்றவர்கள் அல்ல என்பதை இயேசு கிறிஸ்து நமக்கு இந்த உவமையின் வழியாய் உணர்த்துகிறார். ஒவ்வொரு மனிதனும் கடவுளுடைய சாயலில் படைக்கப்பட்டவன். ஒவ்வொரு உயிருக்கும் மதிப்பு உண்டு.

நாம் அவர்களுக்கு செய்யும் உதவி வெறும் மனிதநேய செயல் மட்டுமல்ல. அது இயேசு கிறிஸ்துவுக்கு நேரடியாகச் செய்யும் சேவை. நமது சிறிய செயல்கள்கூட, இயேசுவின் மீதுள்ள அன்பின் வெளிப்பாடுகளாக மாறுகின்றன.
இந்த வசனத்தின்படி, பசியுள்ளவனுக்கு உணவு கொடுப்பது, தாகமுள்ளவனுக்கு தண்ணீர் கொடுப்பது, நோயாளிக்கு ஆறுதல் சொல்வது, கைதிக்கு உதவி செய்வது, இந்த சிறிய செயல்கள்கூட பரலோக ராஜ்யத்தின் கதவுகளைத் திறக்கும் திறவுகோல்களாக இருக்கின்றன. நாமும் இயேசுவின் பெயரில் உதவி செய்து பரலோக இராஜ்ஜியத்தின் நன்மைகளை பெற்றுக்கொள்வோம்.

கிருபை நிறைந்த நல்ல கடவுளே! மிகச்சிறியருக்கு இரங்கினால் நாங்கள் உமக்கே இரங்குகிறோம் என்று வாக்களித்ததற்கு நன்றி. ஏழை, எளிய மக்களுக்கு உதவி செய்து அவர்களை மகிழ்வித்து வாழ உமது தூய ஆவின் வழியாய் துணை புரியும். இயேசுவின் வழியே பிதாவே, ஆமேன்.

யாக்கோபு 3 : 13-18                                   13 மார்ச் 2026, வெள்ளி

“ஞானத்தை அடைந்தவன் பாக்கியவான். உணர்வைப் பெற்றவன் பாக்கியவான்.” – நீதிமொழிகள் 3 : 13

இது ஒர் அழகான மற்றும் எளிமையான அறிவிப்பு. அதிக பணம், அதிக புகழ், அல்லது அதிக சக்தி உள்ளவர் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர் என்று திருமறை கூறவில்லை. உண்மையில் மகிழ்ச்சியான ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர் யார் என்றால் ஞானத்தை அடைந்து, உணர்வை பெற்றவர் என்று அது கூறுகிறது.

திருமறை சூழலில், ‘ஞானம்’ என்பது அதிக ஐணு அல்லது அறிவைப் பெறுவது மட்டுமல்ல. அது நன்றாக வாழ்வதற்கான திறமையும்கூட. இது நமது அன்றாட வாழ்க்கையின் நடைமுறை முடிவுகளுக்கு கடவுளின் உண்மையைப் பயன்படுத்துவதற்கான திறன். ‘உணர்வு’ என்பது கடவுளின் பார்வையில் இருந்து உலகைப் பார்க்க அனுமதிக்கும் நுண்ணறிவு ஆகும்.

இந்த ஞானம் கடவுளிடமிருந்து வந்த பரிசு. ஆனால் அது நாம் தீவிரமாகப் பின்தொடர அழைக்கப்பட்ட ஒன்று. இதன் பொருள் கடவுளின் வார்த்தையின் மூலமாகவும், ஜெபத்தின் மூலமாகவும், பரிசுத்த ஆவியின் வழிகாட்டுதலின் மூலமாகவும் அவருடைய சித்தத்தைத் தேடுவதாகும்.

எனவே இன்று, நம்மை நாமே கேட்டுக்கொள்வோம்: நாம் எதைத் தேடுகிறோம்? நாம் உலக ஆதாயத்தைத் தேடுகிறோமா, அல்லது கடவுளிடமிருந்து வரும் ஞானத்தையும், உணர்வையும் தீவிரமாகத் தேடுகிறோமா? இந்த நாட்டத்திற்கு முன்னுரிமை அளிக்க ஒரு நிறைவான முயற்சியை மேற்கொள்வோம். அவ்வாறு செய்வதன் மூலம், நாம் உண்மையிலேயே ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட வாழ்க்கைக்கான பாதையில் நடக்கிறோம் என்பதை அறிந்துகொள்வோம்.

அன்புள்ள பரலோகத் தந்தையே! நீர் தந்த ஞானத்தின் பரிசுக்கு உமக்கு நன்றி. உமது வார்த்தையிலும், வழிகாட்டுதலிலும் நம்பிக்கை வைத்து, அதை எங்கள் வாழ்க்கையில் தேடிப் பயன்படுத்த எங்களுக்கு உதவுங்கள். எங்களுக்கு பகுத்தறிவையும், புரிதலையும் தந்து உமது வழிகளில் நடக்க எங்களுக்கு உதவுங்கள். ஆமேன்.

யாக்கோபு 1 : 13-15                                   12 மார்ச் 2026, வியாழன்

“சோதனையைச் சகிக்கிற மனுஷன் பாக்கியவான்… ஜீவ கிரீடத்தைப் பெறுவான்.” – யாக்கோபு 1 : 12

ஒர் ஓட்டப்பந்தய வீரர் ஒரு பந்தயத்திற்கு பயிற்சி பெறுவதுபோல, நமது சோதனைகள் ஆன்மீகப் பயிற்சியின் ஒரு வடிவமாகும்.

இந்த வசனத்தில், கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையைப் பற்றிய ஆழமான உண்மையை யாக்கோபு நமக்குத் தருகிறார். சோதனைகளைத் தவிர்ப்பவனும், ஒருபோதும் கஷ்டங்களை எதிர்கொள்ளாதவனும் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவன் என்று இங்கே கூறவில்லை. மாறாக, ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவன் சோதனையில் உறுதியாயிருப்பவன் என்று உறுதியாய் கூறப்படுகிறது.

இந்த சோதனைக்கான வெகுமதி என்னவென்றால், நாம் ஜீவகிரீடத்தைப் பெறுவோம் என்று யாக்கோபு கூறுகிறார். இது நித்திய ஜீவனுக்கான வாக்குறுதி. சகித்துக்கொள்ளும் திறன் கடவுள் மீதான நம் அன்பிலிருந்து வருகிறது. மேலும், நமது சகிப்புத்தன்மை அந்த அன்பை நிரூபிக்கிறது. கடவுள் மீதான அன்பு சகித்துக்கொள்வதற்கான நமது விசுவாசத்தை பலப்படுத்துகிறது. மேலும் நமது சகிப்புத்தன்மை கடவுள் மீதான நமது அன்பின் ஆழத்தை நிரூபிக்கிறது.

மனித வாழ்க்கை சோதனைகளால் நிறைந்தது. சில சமயங்களில், இந்த சோதனைகள் நம் விசுவாசத்தை கைவிட வைக்கும். அவை நம்மை கடவுளிடம் கேள்வி கேட்க வைக்கும். ஆனால் இந்த சோதனைகள் அர்த்தமற்றவை அல்ல என்பதை யாக்கோபு கூறுகிறார். இயேசுவும் சோதிக்கப்பட்டார். ஆனால் அந்த சோதனைகளை வெற்றி கொண்டார். அதற்கு தேவ தூதர்கள் அவருக்கு பணிவிடை செய்தார்கள்.

எனவே நாம் சோதனைகளை எதிர்கொள்ளும்போது, யாக்கோபின் வார்த்தைகளை நினைவில்கொள்ள வேண்டும். மனம் தளராமல், விசுவாசத்தை விட்டுவிடாமல் இருக்க வேண்டும். அதற்குப் பதிலாக, நம் கஷ்டங்களை தண்டனைகளாக அல்ல. மாறாக நம் விசுவாசத்தை நிரூபிக்கவும், கடவுள் மீதான நம் அன்பை ஆழப்படுத்தும் வாய்ப்புகளாகக் கருதி உறுதியாக இருந்தால், இறுதி வெகுமதியான ஜீவகீரிடத்தை பெறுவோம்.

அன்பின் கடவுளே! சோதனையை சகித்து வாழ்பவருக்கு ஜீவ கிரீடத்தை தருவதற்காக உமக்கு நன்றி. நாங்களும் சோதனையை சகித்து வாழ, உமது தூய ஆவியின் வழியாய் துணை புரியும். இயேசுவின் வழியே பிதாவே, ஆமேன்.

நீதிமொழிகள் 31 : 28                                   11 மார்ச் 2026, புதன்

“அவள் பிள்ளைகள் எழுந்து அவளைப் பாக்கியவதி என்பார்கள்.” – நீதிமொழிகள் 31 : 28

ஒரு பெண் கடினமாக உழைக்கிறாள். அவள் ஞானமுள்ளவள். அவள் தாராள மனப்பான்மை கொண்டவள். அவள் கர்த்தருக்குப் பயப்படுகிறாள். அத்தகைய வாழ்க்கைக்கு என்ன வெகுமதி என்றால்… அவளை நன்கு அறிந்தவர்களிடமிருந்து வரும் மரியாதையும் மற்றும் பாராட்டுமே.

இந்த தியான வசனம் இப்படி சொல்கிறது: “அவளுடைய பிள்ளைகள் எழுந்து அவளை பாக்கியவதி என்பார்கள் என்று. “எழுந்திரு” என்ற வார்த்தை மரியாதைக்குரிய செயலைக் குறிக்கிறது. பிள்ளைகள் அவரது தாயை மதிக்க எழுந்து நிற்பதுபோல் இருக்கிறது. இங்கே “பாக்கியவதி” என்ற வார்த்தை ஒரு சாதாரண பாராட்டு மட்டுமல்ல. இது நன்றியுணர்வின் ஆழமான, இதயப்பூர்வமான அறிவிப்பு. அவர்கள் “அம்மா, நீங்கள் எங்கள் வாழ்க்கையில் ஆசீர்வாதத்தின் ஊற்று. உங்கள் தியாகம், உங்கள் ஞானம் மற்றும் உங்கள் அன்பினால் நாங்கள் இருக்கிறோம்” என்று கூறுகிறார்கள்.

ஒரு தாய் பிள்ளைகளின் ஆன்மாக்களை வளர்க்கிறாள். கர்த்தருக்குப் பயந்து நேர்மையுடன் வாழ அவர்களுக்குக் கற்றுக் கொடுக்கிறாள். அவளுடைய உழைப்பின் பலனாக அவளை அவளது குடும்பம் மதிக்கிறது. இந்தப் பெண்ணின் மதிப்பு புகழிலிருந்து வரவில்லை. பாராட்டு அவளுடைய குணத்தின் மூலம் விளைவாகும். அவளுடைய மதிப்பின் உண்மையான ஆதாரம் இந்த அத்தியாயத்தின் இறுதி வசனமான நீதிமொழிகள் 31:30 இல் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது: “அழகு வஞ்சனையானது, அழகு நிலையற்றது; கர்த்தருக்குப் பயப்படுகிற பெண்ணே புகழப்படுவாள்.”

நாம் கடவுளை முதலில் வைக்கும்போது, நாம் நேர்மையுடன் வாழும்போது, நம் வாழ்க்கை நம்மைச் சுற்றியுள்ளவர்களுக்கு ஆசீர்வாதத்தின் ஆதாரமாக மாறும். கடவுளின் அங்கீகாரத்தைத் தேடுங்கள். ஏனென்றால், கர்த்தருக்குப் பயந்து வாழும் வாழ்க்கை உண்மையிலேயே வளமானது, ஆசீர்வதிக்கப்பட்டது, புகழுக்குத் தகுதியானது.

விண்ணுலகத் தந்தையே! உம்முடைய தயவு பெற்றுக்கொள்ள பயபக்தியோடு வாழ்கிற யாவருக்கும் பாக்கியம் உள்ள வாழ்வை தருவதற்கு நன்றி. நாங்களும் உமது வார்த்தையிலும், பக்தியிலும் உண்மையாய் இருக்கும்பொழுது நன்மையை தந்தருளும். இயேசுவின் வழியே பிதாவே, ஆமேன்.

எந்தப் பெண்ணே புகழப்படுவாள்?

எசேக்கியேல் 34 : 26, 27                         10 மார்ச் 2026, செவ்வாய்

“அவருக்குக் காத்திருக்கிற அனைவரும் பாக்கியவான்கள்.” – ஏசாயா 30 : 18

தொலைந்துபோன மகன் திரும்பி வருவானென்று காத்திருந்த தந்தையைப்போல, நம்முடைய கடவுளும் நமக்காக காத்திருக்கிறார். இந்த வசனம் இஸ்ரவேல் மக்களுக்கு, குறிப்பாக யூதாவுக்கு சொல்லப்பட்ட ஒரு ஆறுதலான செய்தி. அவர்கள் தங்களது சொந்த பலத்தின்மீது நம்பிக்கை வைத்து, எகிப்தின் உதவியை நாடினபோது, கடவுள் இந்த வார்த்தையை ஏசாயா மூலமாக அவர்களுக்கு கூறுகிறார்.

இந்த வசனத்தின் முதல் பகுதி, “ஆகையால், கர்த்தர் உங்களுக்குக் கிருபை செய்யக் காத்திருக்கிறார்” என்று கூறுகிறது. இங்கே “கிருபை” என்ற வார்த்தை “சானான்” என்ற எபிரேய வார்த்தையிலிருந்து வந்தது. இது தயவு, இரக்கம் மற்றும் கருணையைக் குறிக்கிறது. இது தகுதியற்றவருக்கான ஒரு உதவி. சம்பாதிக்கப்படாத ஒரு கருணை ஆகும். மேலும் கடவுள் நமக்காகக் காத்திருக்கிறார். நாம் அவரிடம் திரும்புவதற்காகவும், அவர் நமக்குத் தேவை என்பதை ஒப்புக்கொள்வதற்காகவும், அவர் நம்மீது தம்முடைய கிருபையை வெளிப்படுத்துவதற்காகவும் அவர் காத்திருக்கிறார்.

“அவருக்காகக் காத்திருப்பவர்கள் அனைவரும் பாக்கியவான்கள்.” இந்த “காத்திருப்பு” நம்பிக்கையான எதிர்பார்ப்பு. இது கடவுளிடம் நம்பிக்கை வைத்திருக்கும் ஒரு ஆன்மாவின் காத்திருப்பாகும். கர்த்தருக்காகக் காத்திருப்பது என்பது அவரது நேரம் சரியானது, அவரது திட்டங்கள் நல்லது, அவரது கிருபையும், கருணையும் நிச்சயம் உண்டு என்ற நம்பிக்கையுடன் வாழ்வதாகும். அவருக்காக காத்திருக்கிற எல்லோருக்கும் ஆசீர்வாதம் உண்டு.

எனவே, நமது சந்தேகத்தின் தருணங்களிலும், சோதனையின் நேரங்களிலும், கடவுளின் கிருபைக்கு காத்திருப்போம். கருணை காட்டுவதில் அவர் வல்லவர். கடவுளை நோக்கி நம் இதயங்களையும் கண்களையும் திருப்பும் மக்களாக நாம் இருப்போம்.

இரக்கங்களின் பிதாவே! உமக்காய் காத்திருக்கிற யாவருக்கும் நன்மையினால் முடிசூட்டுகிறவரே, ஆசிர்வாதத்தை தருகிறவரே, நன்றி செலுத்துகிறோம். உமக்காய் காத்திருக்கும் எங்களுக்கும் ஆசீர்வாதங்களை தாரும். இயேசுவின் வழியாய் பிதாவே, ஆமேன்.

மத்தேயு 26 : 64-68                                       06 மார்ச் 2026, வெள்ளி

“பிரதான ஆசாரியன்… இவன் (இயேசு) பேசினது தேவதூஷணம்… இவன் தூஷணத்தை கேட்டீர்களே.” – மத்தேயு 26 : 65

யூத மரபில், ஒருவரின் ஆடைகளைக் கிழிப்பது மிகுந்த துக்கம் அல்லது அதிர்ச்சியின் அறிகுறியாகும். குறிப்பாக ஒரு பெரிய பாவத்தைக் குறித்து கேட்கும்போது அல்லது கடவுளுக்கு எதிரான அவமதிப்பை கேட்கும்போது ஆடைகளைக் கிழிப்பது வழக்கம். இங்கே காய்பாவின் செயல் அவரது புனித கோபத்தின் நாடக வெளிப்பாடாக இருந்தது. அவர் தான் கேட்டதைக் கண்டு திகிலடைந்ததை அனைவருக்கும் காட்ட விரும்பி ஆடைகளைக் கிழித்து கொள்கிறார்.

காய்பா ஆடைகளைக் கிழிக்கும் செயல் இயேசுவைக் கண்டிப்பதாக இருந்தது. லேவிய சட்டத்தின்படி, பிரதான ஆசாரியன் தனது ஆடைகளைக் கிழிக்க தடை விதிக்கப்பட்டது (லேவியராகமம் 21:10). அவரது புனித அங்கி, அவரது பதவி கடவுளுடனான உடன்படிக்கையின் அடையாளமாக இருந்தது. கிறிஸ்துவின் மரணம் சாதிக்கப் போகும் காரியத்தை, அதாவது ஆலயத் திரைச்சீலை கிழித்தல், கடவுளுக்கு ஒரு புதிய வழியைத் திறப்பது மற்றும் பழைய ஆசாரிய ஒழுங்கின் முடிவை அவர் அறியாமலேயே கொண்டுவந்தார்.

காய்பாவின் “தேவதூஷணம்” என்ற கூக்குரல் ஆன்மீக குருட்டுத் தன்மையின் ஒரு துயரமான தருணம். அவரும், நியாயசங்கமும் இயேசுவைக் கண்டனம் செய்வதற்கான காரணத்தைத் தேடிக்கொண்டிருந்தனர். இறுதியாக அதை அவரது சத்தியத்தில் கண்டுபிடித்தனர்.

நமது மரபுகள், நமது அமைப்புகள் அல்லது கடவுளைப்பற்றிய நமது சொந்த புரிதலுக்கு நாம் மிகவும் உறுதியுடன் இருக்கிறோமா? சத்தியம் நாம் எதிர்பார்க்காத வழியில் வந்தாலும் அதை ஏற்றுக்கொள்ளும் இதயங்கள் நமக்கு இருக்கிறதா? நாம் கடவுளின் சத்தியத்தை அங்கீகரிக்க ஆன்மீக பார்வைக்காக ஜெபிப்போம். அதை தெய்வ நிந்தனை என்று தவறாகக் கண்டிக்கக்கூடாது. கடவுள் தனது பரிபூரண மீட்புத் திட்டத்தை நிறைவேற்ற, எந்தவொரு நிலையிலும் வழிநடத்துவார் என்று நம்புவோம்.

கிருபையின் கடவுளே! உமது சத்தியத்தை அறிந்து எப்போதும் அதை பின்பற்றவும். உம்மில் விசுவாசத்தோடு நடந்துகொள்ளவும் துணைபுரியும். இயேசுவின் நாமத்தில் பிதாவே, ஆமேன்.

மாற்கு 2 : 5-7                              05 மார்ச் 2026, வியாழன்

“பெருமையானவைகளையும் தூஷணங்களையும் பேசும் வாய் அதற்குக் கொடுக்கப்பட்டது.” – தரிசனம் 13 : 5

வெளிப்படுத்தல் புத்தகத்தில் கடலில் இருந்து எழும்பி வரும் ஒரு மிருகத்தைக் குறித்து நாம் காண்கிறோம். இந்த மிருகத்தைப் பற்றிய ஒரு சிலிர்க்க வைக்கும் விவரத்தை இந்த வசனம் நமக்குத் தருகிறது. ‘பெருமையானவைகளையும், தேவதூஷணங்களையும் பேச அதற்கு ஒரு வாய் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் நாற்பத்திரண்டு மாதங்கள் தொடர அதற்கு அதிகாரம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.’

மிருகம் பேசும் பெருமையானவைகள் சாதாரணமானது அல்ல. அவை பெருமைமிக்க, கடவுளின் மகிமையை மாற்ற முயற்சிக்கும் உலக மகிமைக்கான வாக்குறுதிகள். கடவுள், அவரது பெயர், அவரது வசிப்பிடம் மற்றும் அவருக்குச் சொந்தமானவர்கள் ஆகியோருக்கு எதிரான நேரடி அவமானங்களை உள்ளடக்கியதாக இருக்கிறது. இது தனது படைப்பாளரை நிராகரித்து அதன் சொந்த அதிகாரத்தை நிறுவ முயலும் ஒரு செயலை செய்கிறது.

மிருகத்தின் ஆட்சி என்றென்றும் இல்லை. இது சரியாக நாற்பத்திரண்டு மாதங்கள், அதாவது மூன்றரை ஆண்டுகள். இது வெளிப்படுத்தல் மற்றும் தானியேல் புத்தகத்தில் உள்ள தீவிரமான ஆனால் இறுதியில் தற்காலிகமான துன்புறுத்தலின் காலத்தைக் குறிக்கிறது. இது விசுவாசிக்கு மிகுந்த ஆறுதலின் ஆதாரமாக இருக்கிறது. இரவு எவ்வளவு இருட்டாக இருந்தாலும், விடியல் வருகிறது. நீங்கள் காணும் குழப்பம், எதிர்கொள்ளும் தீமை, கட்டுப்பாட்டை மீறவில்லை.

கடவுள் அதற்கு ஒரு கயிற்றையும் ஒரு கடிகாரத்தையும் கொடுத்துள்ளார். அவர் இறையாண்மை கொண்டவர். அவருடைய நோக்கங்கள் வெற்றி பெறும். மேலும் இது சகித்துக்கொள்ள ஒரு அழைப்பு. நாம் ஒரு சோதனைக் காலத்தில் வாழ்கிறோம். எனவே நாம் விரக்தியடையாமல், கிறிஸ்துவில் உள்ள நம்பிக்கையைப் பற்றிக்கொள்வோம். ஏனென்றால் அவர் அல்பாவும், ஒமேகாவும்; தொடக்கமும், முடிவும் ஆவார். அவர் எல்லா நிந்தனைகளையும் எல்லா தீமைகளையும் என்றென்றும் முடிவுக்குக் கொண்டுவருவார்.

அன்பின் கடவுளே! நாங்கள் உலகத்தினுடைய அச்சுறுத்தல்களை கண்டு கலங்காமல், கிறிஸ்து இயேசுவில் விசுவாசத்தோடு வாழும் நல்ல பங்கை எங்களுக்கு தந்தருளும். இயேசுவின் மூலம் பிதாவே, ஆமேன்.

அப்போஸ்தலர் 8 : 1-3                                 04 மார்ச் 2026, புதன்

“முன்னே நான் தூஷிக்கிறவனும், துன்பப்படுத்துகிறவனும், கொடுமை செய்கிறவனுமாயிருந்தேன்; …அவிசுவாசத்தில் அப்படிச் செய்தபடியினால்…” – 1 திமோத்தேயு 1 : 13

அப்போஸ்தலன் பவுல் ‘தேவதூஷணம் செய்பவன்’ – கடவுளுக்கும் அவருடைய மக்களுக்கும் எதிராகப் பேசியவன். அவர் கிறிஸ்தவர்களை வேட்டையாடி, கைது செய்து, துன்புறுத்தி, மரணத்திற்குகூட ஒப்புகொடுத்த மனிதர். தனது கிறிஸ்துவ எதிர்ப்பில் திமிர்பிடித்தவர். பெருமை கொண்டவர் மற்றும் வன்முறையாளர்.

அப்படி இருந்தும் அவர் கடவுளிடம் “கருணையைப் பெற்றேன்” என்று அவர் கூறுகிறார். இதுதான் நற்செய்தியின் மையக்கரு. பவுலின் கடந்த காலம் சிறந்ததாக இருக்கவில்லை. அது வெளிப்படையான கலகம் மற்றும் வெறுப்பின் பாதையாக இருந்தது. அந்தக் கலகத்தின் நடுவே, கடவுளின் கருணை அவரைக் கண்டுபிடித்தது. கடவுள் அவருக்கு இரக்கம் காட்டினார்.

இந்த வசனம் இன்று நம் அனைவருக்கும் நம்பிக்கையான செய்தி. நீங்கள் என்ன செய்திருந்தாலும், நீங்கள் எவ்வளவு தூரம் வழிதவறிச் சென்றிருந்தாலும், கடவுள் இயேசுவின் வழியாய் கருணை காண்பிக்கிறார். அவரது கருணை மிகப் பெரியது.

நாம் அடிக்கடி நம்மையும், மற்றவர்களையும் நமது கடந்த கால செயல்களின் அடிப்படையில் மதிப்பிடுகிறோம். ஆனால், கடவுள் இதயத்தைப் பார்க்கிறார். கருணையை வழங்குகிறார். பவுலின் அறியாமையையும், அவநம்பிக்கையையும் அவர் கண்டார். பின்பு சத்தியத்தை மட்டுமே நம்பி வைராக்கியத்துடன் அவருக்கு சேவை செய்பவராக கண்டார். கடவுளின் கிருபை நமக்கு மட்டுமல்ல, பவுலைப்போல, அறியாமையில், அவநம்பிக்கையில் செயல்படும் அனைவருக்கும் உள்ளது. அவரது கருணை மிகப்பெரியது.

கருணையின் கடவுளே! உமது கிருபையால் அடியேனை எல்லாவித தீய செயல்களுக்கும் உமது கருணையால் மன்னித்து ஏற்றுக்கொள்ளளும். இயேசுவின் வழியாய் பிதாவே, ஆமேன்.